«Αν θέλεις να τα έχεις όλα, πρέπει να εγκαταλείψεις τα πάντα».
Μου πήρε χρόνια να καταλάβω τι σημαίνει αυτή η φράση, ώσπου μια στιγμή μου άνοιξε τα μάτια. Κάθε στιγμή η ευτυχία είναι δίπλα μας και το μόνο που ζητάει είναι να εγκαταλείψουμε το πλαίσιο των προηγούμενων εμπειριών μας, ώστε να ζήσουμε από την αρχή τα πάντα. Όταν κάνεις τη μνήμη απαίτηση, χάνεις την αγάπη.
"Έφευγαν νωρίς, θυμάμαι τ΄αμάξια τους
το "με συγχωρείς" βαθιά μες τα μάτια τους
κι εμενα εγώ με τόσα ενδεχόμενα
να παρατηρώ για πολύ καιρό
τ' αγόρια τα επόμενα..."
Έτσι είναι; Χάνω την αγάπη επειδή απαιτώ να μην ξεχνώ; να μην ξεχνώ τα καλά και τα κακά; Κάθε φορά νομίζεις ότι αυτή είναι η φορά που είσαι πιο ερωτευμένος από ποτέ,αλλά είσαι; μόνο όταν κάτι τελειώσει είσαι σε θέση να ξέρεις τι πραγματικά ένιωσες.Οπότε τώρα τι περιμένεις; Απόψε δεν κοιμήθηκα.Ούτε στιγμή. Ούτε δευτερόλεπτο. Μόνο έκλαιγα. Διάβαζα και έκλαιγα. Κάποια στιγμή έκατσα στο τραπέζι της κουζίνας, είχα χάσει την ανάσα μου. Ο γρανίτης παγωμένος όπως κι εγώ. Άδεια και παγωμένη. Με μάτια που ράντιζαν το πάτωμα με ότι δάκρυα μου έχουν απομείνει. Ήθελες να με κάνεις να αισθάνομαι ξεχωριστή αλλά στην πραγματικότητα κατάφερες το αντίθετο. Χρησιμοποίησες τις ίδιες εκφράσεις, τις ίδιες λέξεις με αυτές που έλεγες στις πρώην. Τι περίμενες; Και το χα πει. Ας μην είσαι κάτι που πρέπει να αντέξω. Όχι κι εσύ. Όχι εσύ.
Μου πήρε χρόνια να καταλάβω τι σημαίνει αυτή η φράση, ώσπου μια στιγμή μου άνοιξε τα μάτια. Κάθε στιγμή η ευτυχία είναι δίπλα μας και το μόνο που ζητάει είναι να εγκαταλείψουμε το πλαίσιο των προηγούμενων εμπειριών μας, ώστε να ζήσουμε από την αρχή τα πάντα. Όταν κάνεις τη μνήμη απαίτηση, χάνεις την αγάπη.
"Έφευγαν νωρίς, θυμάμαι τ΄αμάξια τους
το "με συγχωρείς" βαθιά μες τα μάτια τους
κι εμενα εγώ με τόσα ενδεχόμενα
να παρατηρώ για πολύ καιρό
τ' αγόρια τα επόμενα..."
Έτσι είναι; Χάνω την αγάπη επειδή απαιτώ να μην ξεχνώ; να μην ξεχνώ τα καλά και τα κακά; Κάθε φορά νομίζεις ότι αυτή είναι η φορά που είσαι πιο ερωτευμένος από ποτέ,αλλά είσαι; μόνο όταν κάτι τελειώσει είσαι σε θέση να ξέρεις τι πραγματικά ένιωσες.Οπότε τώρα τι περιμένεις; Απόψε δεν κοιμήθηκα.Ούτε στιγμή. Ούτε δευτερόλεπτο. Μόνο έκλαιγα. Διάβαζα και έκλαιγα. Κάποια στιγμή έκατσα στο τραπέζι της κουζίνας, είχα χάσει την ανάσα μου. Ο γρανίτης παγωμένος όπως κι εγώ. Άδεια και παγωμένη. Με μάτια που ράντιζαν το πάτωμα με ότι δάκρυα μου έχουν απομείνει. Ήθελες να με κάνεις να αισθάνομαι ξεχωριστή αλλά στην πραγματικότητα κατάφερες το αντίθετο. Χρησιμοποίησες τις ίδιες εκφράσεις, τις ίδιες λέξεις με αυτές που έλεγες στις πρώην. Τι περίμενες; Και το χα πει. Ας μην είσαι κάτι που πρέπει να αντέξω. Όχι κι εσύ. Όχι εσύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου