“Εκεί όπου κανείς δεν επιστρέφει σε ότι ήδη άφησε, κανείς δεν απελευθερώνει τη μεγάλη ρόδα, κανείς δεν ξέρει από που διάβηκε. Εκεί κανείς δεν θυμάται ούτε καν τι ονειρεύτηκε, και εκείνο το αγόρι τραγουδά το τραγούδι του ποιμένα. Στο βάθος ακόμα καίγεται το καράβι της φαντασίας και το όνειρό μου τελειώνει νωρίς, την ψυχή μου αφύλαχτη αφήνει. Στο βάθος ακόμα φλέγεται το καράβι της φαντασίας και το όνειρό μου τελειώνει νωρίς, και αυτό που δεν θέλω είναι να ξυπνήσω…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου